βρύκω
βρύκω, to eat with much noise, to eat greedily
- eat greedily, gobble, γνάθος ἱππείη βρύκει champs the bit, Hom. Epigr. 14.13; ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ [κρέα] . . βρύκειν E. Cyc. 358, cf. 372; πρὸς ταῦτα βρύκετʼ Ar. Pax 1315; bite, βρύκουσʼ ἀπέδεσθαι . . τοὺς δακτύλους biting, Id. Av. 26; of smoke, ὀδὰξ ἔβρυκε τὰς λήμας ἐμοῦ Id. Lys. 301; later, simply, devour, consume, Nic. Al. 489, al.; βρύξας, of the sea, is perh. f.l. for βρόξας in AP 7.624 (Diod.): metaph., tear in pieces, devour, of a gnawing disease, βρύκει S. Tr. 987 (lyr.); βρύκει γὰρ ἅπαν τὸ παρόν Cratin. 58; τὰ πατρῷα βρύκει Diph. 43.27:—Pass., ἀπόλωλα, τέκνον, βρύκομαι S. Ph. 745; βρυχθεὶς ἁλί AP 9.267 (Phil.).
- II gnash or grind the teeth, τοὺς ὀδόντας βρύχει Hp. Mul. 1.7, etc., cf. AP 15.51 (Arch.); τὸ στόμα β. Babr. 95.45; β. τοὺς ὀδόντας ἐπί τινα Act.Ap. 7.54; also βρύχει alone, Hp. Mul. 2.120; also intr., οἱ ὀδόντες βρύχουσι ib. 1.36; βρῦκον στόμα Nic. Al. 226, cf. Th. 207, al.:—Med., βρύχονται Hp. Morb.Sacr. 1 (prob.).
1 roer, morder
βρύκουσ' ἀπέδεσθαί φησί μου τοὺς δακτύλους
ὡς γνάθος ἱππείη βρύκει
στέμφυλα βρύξουσιν
• fig. del humo que irrita los ojos
οὐ γὰρ ἂν ... ὀδὰξ ἔβρυκε τὰς λήμας ἐμοῦ
no me habría mordido las legañas a dentelladasμύθοισιν ἀλλήλους ὀδὰξ βρύξουσι
2 engullir, devorar
ἑφθὰ καὶ ὀπτά (κρέα)
βρύχει γὰρ ἅπαν τὸ παρόν
καρπὸν ... φοινώδεα σίδης
στόμα βρῦκον
νηί τε σὺν πάσῃ βρύξας ἁλιρροθίῃ
• fig. dilapidar
τὰ πατρῷα βρύκει
• en v. pas. ser devorado por una enfermedad
ἀπόλωλα, τέκνον· βρύκομαι, τέκνον
βρυχθεὶς ἁλί
•Formado sobre un elemento expresivo βρυ- tb. presente en βρῦν, βρυχάομαι, βρύλλω, etc.
1. stukbijten, hard bijten in, hard kauwen op:
2. knarsetanden, ook
- to eat with much noise, to eat greedily, Eur., Ar.:—metaph. to tear in pieces, devour, of a gnawing disease, Soph.; so in Pass., βρύκομαι, Soph., Anth.