βρύζω
βρύζω,
- dub. sens. in Archil. 32.2.
- II Pass., ἐβρύσθη· ἔπεσεν, Hsch. (Cf. Lith. griúti ‘collapse’.)
1 hacer ruido sorbiendo
βρῦτον ... Φρὺξ ἔβρυζε
2 abundar en (tal vez confusión c. βρυάζω)
ἀρτιτόκοις ἐπέεσσι τόσος βρύζες
3 en v. med.-pas.
†ἐβρύσθη· ἔπεσεν
βρύζω (seul. impf. 3 sg. ἔβρυζε), boire en faisant mousser, acc. Archil. 31, dout.
Étym. βρύω.
βρύζω, bei Archil. 5 βρύτον ἔβρυζε, Bier trinken.