βόαμα
βόαμα, a shriek, cry
βόᾱμα, ατος, τό, (βοάω) Dor for βόημα (which occurs in D.C. 51.17),
- shriek, cry, χαμαιπετὲς β. A. Ag. 920; loud strain, τηλέπορόν τι β. λύρας Lyr.Adesp. 102.
βόαμα, ατος (τὸ) [ᾰμ]
1 cri, Eschl. Ag. 920 ||
2 accords sonores de la lyre, Cyd. (Ar. Nub. 967).
Étym. βοάω.
βόαμα, [βοᾱ], τό, Geschrei, Ruf, Aesch. Ag. 894 ; Ar. Nub. 954.
βόαμα
βοάω
- a shriek, cry, Aesch.