βοᾶτις
βο-ᾶτις, ιδος, ἡ, v. βοητής.
clamorosa
αὐδά
•V.
βοᾶτις, ιδος, adj. f. dor. qui crie, Eschl. Pers. 575.
Étym. βοάω ; cf. βοητής.
βοᾶτις, ιδος, fem. zu βοήτης, schreiend, Aesch. Pers. 567 αὐδά.
clamorosa
αὐδά
•V.