βλώσκω
βλώσκω, to go
- Αgo or come, mostly Poet. in aor. 2, δεῦρο μολόντες Od. 3.44; μολοῦσα ποτὶ μέγαρʼ Il. 6.286; of Time, πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς 24.781; μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ has passed, Od. 17.190; ὅτε τὸ κύριον μόλῃ A. Ag. 766 (lyr.): freq. with Preps., μολεῖν εἰς οἴκους, ἐπὶ δόμον, S. OT 1010, E. Or. 176 (lyr.); πρὸς χθόνα S. Ph. 479; ἀπὸ Στρυμόνος, ἐκ Διός, A. Ag. 192 (lyr.), Pr. 667; κατὰ γαίας E. Alc. 107 (lyr.): c. acc. only, ἔμολεν Ἥρας λαόν Pi. N. 10.36; γῆν μολόντες Ἑλλάδα A. Pers. 809, cf. Ag. 968, Supp. 239, S. Ph. 1332, E. Rh. 289; πρὶν φάος μολεῖν χθόνα ib. 223; ἥβης τέλος μ. Id. Med. 921, cf. IT 1421: c. dat. pers., μηδέ μοι . . θάνατος μόλοι Sol. 21, cf. S. OC 70, Ant. 233, etc.; διʼ ἔχθρας μ. τινί, διὰ μάχης μολεῖν τινί, E. Ph. 479, IA 1392; εἰς ὕποπτα μ. τινί, = ὑποπτεύειν τινά, Id. El. 345.—Rare in Prose (v. supr.); used by Ar. only in lyr. (Av. 404, Th. 1146, 1155, al.), or in the mouth of a Laconian, Id. Lys. 984, cf. Plu. Apophth. Lac. 2.220e, 225d (both from Apophth.Lac.).
I
1 en cont. de acercamiento llegar, venir c. prep. o adv.
αἱ (νῆες) ... δεῦρο ... μολοῦσαι
ὀπίσω πάλιν οἴκαδ'
βροτῶν θ' ὅστις εἰσάνταν μόλοι
ὅτε ἔβλωσκον ἰμ Μαντινέαν
ἀπὸ Στρυμόνος
ἐξ ἁλός
ἐκ Διός
ἐξ οἴκων
ματρόθεν
δόμων ἔσω
πόθεν ἔμολον [ἐπί] τίνα τ' ἐπίνοιαν
ἐπὶ τᾷ σπουδᾷ τοῦ μολεῖν ποθ' ἁμέ
por el esfuerzo de acercarse a nosotros
• c. ac. de dir.
θεῶν μέγαρον
χώραν
ἑστίαν
ἄστυ Καδμεῖον
θέμος θύννου μόλεν ὀπτὸν ἐκεῖθεν
• c. part. o adj. pred.
Ἀσώπιχον ... ἀείδων ἔμολον
vine cantando a Asópico
• en usos casi redundantes, esp. del part.
σοὶ φασὶν αὐτὸν ἐς λόγους ἐλθεῖν μολόντ' αἰτεῖν ἀπελθεῖν
• de fuerzas o factores extrahumanos venir, sobrevenir, surgir
δράκων
en un sueñoδακέθυμος ἱδρώς
τίς ὕβρις ἔμολεν;
ἔμολε ... Ποινά
Μοῖρα
θάνατος
ἀκτὶς ἀελίου
μόλε, Λάκαινα
ἀγκαλέω σε μολεῖν
μηδέ μοι ἄκλαυτος θάνατος μόλοι
• abs.
εἰ μόλοι στρατός
• c. palabras que indican cómputo del tiempo llegar, venir
πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς
μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ
πρὶν φάος μολεῖν χθόνα
2 en cont. de alejamiento ir, llegar c. prep. indicando direcc. hacia
ποτὶ μέγαρ'
κεῖθι
ἐς ... χθόνα
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους
εἰς οἴκους
ἐς Τροίαν
εἰς Κεραστίδα
εἰς τὴν πατρίδα
εἰς ᾍδου
ξένους λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν
εἰς ὄψιν μολεῖν
ponerse ante la vistaπαρὰ ματέρ'
παρὰ Κασταλίᾳ
πρὸς αὐτὸν Καύκασον
ἐπὶ κράναν
ἐπὶ δόμον
πρὸς χθόνα
κατὰ γαίας
πρὸς δεδειπνηκότα
• c. ac. de direcc. llegar a
γέφυραν
γῆν μολόντες Ἑλλάδ'
πεδίον
τὰ Τροίας πεδί'
ἐπ' Ἀλκμήναν Δανάαν τε μολών
• c. dat. de pers., en sent. hostil ir contra
οὐ δεῖ τόνδε διὰ μάχης μολεῖν πᾶσιν Ἀργείοις γυναικὸς εἵνεκα
δι' ἔχθρας τῷδε καὶ φθόνου
• abs. llegar, ir
ὡς τάχος μολοῦσα
ποῖ ἐμόλετε;
μόλωμεν αὐτὸ μόλωμεν αὐτομολῶμεν
ἔστε δ' ἂν μόλωσιν
• fig. c. ac. de direcc.
καρπὸς ἐλαίας ἔμολεν ... τὸν ... λαόν
el fruto del olivo (e.d. el triunfo) fue al puebloἥβης τέλος μολεῖν
llegar al límite de la juventud
II sin indicar direcc. marchar, caminar de anim.
μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ
de un leónὅταν βλώσκοντα καθ' ὕλην δέρκηται
(el águila ataca a la serpiente) cuando la ve deslizándose por el bosque
• gener.
αἱ σύριγγες ... μολοῦνται
las fístulas avanzarán
•Pres. en -σκ- sobre un tema μλω- de *mleH3- que alterna c. un grado ø en ŏ del aor. ἔμολον. La etim. es dud. aunque se ha rel. c.
[μβολ-.]
3 sing. aor. subj. μόλῃ Il. 24.781.
Pple. μολών, -όντος Il. 11.173: Od. 3.44, Od. 24.335.
Fem. μολοῦσα, -ης Il. 6.286, Il. 15.720.
3 sing. pf. μέμβλωκε Od. 17.190.
(ἐκ-, κατα-, παρα-, προ-.)
- 1
To go: ποτὶ μέγαρα Il. 6.286.
Of a period of time, to pass away Od. 17.190.
- 2
To come: δεῦρο Il. 15.720. Cf. Il. 11.173.Od. 3.44, Od. 24.335.
Of a period of time, to come on Il. 24.781.
- 1
- to go or come, Hom., Trag.
-
…τὸ κάλλιστον ἑπταπύλῳ φανὲν Θήβᾳ τῶν προτέρων φάος, ἐφάνθης ποτʼ, ὦ χρυσέας ἁμέρας βλέφαρον, Διρκαίων ὑπὲρ ῥεέθρων μολοῦσα, τὸν λεύκασπιν Ἀργόθεν ἐκβάντα φῶτα πανσαγίᾳ φυγάδα πρόδρομον ὀξυτέρῳ κινήσασα χαλινῷ · ὃς ἐφʼ ἡμετέρᾳ γᾷ Πολυνείκους ἀρθεὶς νεικέων…
Sophocles, Antigone
-
…ῥοθίοις φορεῖται. δμωίδες δὲ καινοπήμονες νέαι · τλάμονʼ εὐνὰν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος ὣς δυσμενοῦς ὑπερτέρου ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον. ὅ τοι κατόπτης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, στρατοῦ πευθώ τινʼ ἡμῖν, ὦ φίλαι…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…· τὸν μητραλοίαν δʼ ἐξέκλεψας ὢν θεός. τί τῶνδʼ ἐρεῖ τις δικαίως ἔχειν ; ἐμοὶ δʼ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν…
Aeschylus, Eumenides
-
…δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον. οἳ δʼ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς, ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ πάσας · τῇ δέ τʼ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος · τῆς δʼ ἐξ αὐχένʼ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν…
Homer, Iliad
-
…βιβῶντʼ ἀνʼ αἰεὶ τὴν πλανοστιβῆ χθόνα ὑπέρ τε πόντον καὶ περιρρύτας πόλεις. καὶ μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος πόνον · μολὼν δὲ Παλλάδος ποτὶ πτόλιν ἵζου παλαιὸν ἄγκαθεν λαβὼν βρέτας. κἀκεῖ δικαστὰς τῶνδε καὶ θελκτηρίους μύθους ἔχοντες μηχανὰς εὑρήσομεν ,…
Aeschylus, Eumenides
-
…ἔχθιστος Ἀργείων ἀνὴρ μόνος παρέστης χερσίν, οὐδʼ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα, ὡς ὁ στρατηγὸς οὑπιβρόντητος μολὼν αὐτός τε χὠ ξύναιμος ἠθελησάτην λωβητὸν αὐτὸν ἐκβαλεῖν ταφῆς ἄτερ. τοιγάρ σφʼ Ὀλύμπου τοῦδʼ ὁ πρεσβεύων πατὴρ μνήμων τʼ…
Sophocles, Ajax
-
…αἴτιον δʼ ἐξαπολλύων μόρου. ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλʼ ὑπάγγελος · νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον, μόρον δʼ Ὀρέστου. καὶ τόδʼ ἀμφέρειν δόμοις γένοιτʼ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνῳ τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…φιλεῖ δὲ τίκτειν Ὕβρις μὲν παλαιὰ νεά ζουσαν ἐν κακοῖς βροτῶν ὕβριν τότʼ ἢ τόθʼ, ὅτε τὸ κύρ ιον μόλῃ φάος τόκου, δαίμονά τε τὰν ἄμαχον ἀπόλεμ ον, ἀνίερον Θράσος, μελαί νας μελάθροισιν Ἄτας, εἰδομένας τοκεῦσιν…
Aeschylus, Agamemnon
-
…εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών ; εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός, ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα ἀρεῖ, σάφʼ ἴσθι, καὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ, πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…καὶ πρεσβυγενὴς Κρόνος ἀλλήλοισι μιγέντε μέγιστον τίκτετον τύραννον, ὃν δὴ κεφαληγερέταν θεοὶ καλέουσι · καὶ πάλιν ἐν Νεμέσει · μόλʼ, ὦ Ζεῦ ξένιε καὶ καραιέ. Τηλεκλείδης δὲ ποτὲ μὲν ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἠπορημένον καθῆσθαί φησιν αὐτὸν ἐν τῇ…
Plutarch, Pericles