βῆβῆ
βῆβῆ, baa
βῆβῆ,
- baa, the cry of sheep, βῆ βῆ λέγων βαδίζει Cratin. 43.cf. Ar. Fr. 642, Varr. RR 2.1:—hence βηβήν· πρόβατον, and βήζει· φωνεῖ, Hsch.