βῆγμα
βῆγμα, expectoration, phlegm
βῆγμα, ατος, τό, (βήσσω)
- expectoration, phlegm, Hp. Morb. 2.47.
expectoración
ἢν ... παύσηται τοῦ βήγματος
βῆγμα, ατος (τὸ) expectoration, crachat, Hpc. 475, 40.
Étym. βήσσω.
βῆγμα, τό, das Ausgehustete, der Auswurf, Hippocr.