γουνάζομαι
γουνάζομαι, to clasp by the knees: implore
- Ep. Verb, clasp anotherʼs knees (v. sub γόνυ I.2): hence, implore, entreat, abs., Il. 11.130: c. inf., τῶν ὕπερ . . γουνάζομαι οὐ παρεόντων ἑστάμεναι κρατερῶς in whose name . . I implore you to stand your ground, 15.665; νῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι Od. 13.324; νῦν δέ σε τῶν ὄπιθεν γ., . . πρός τʼ ἀλόχου καὶ πατρός 11.66; μή με . . γούνων γουνάζεο entreat me not by [clasping] my knees, Il. 22.345.
agarrar, abrazarse a las rodillas de otro como suplicante, implorar, suplicar (a veces c. abstracción del gesto del suplicante) c. ac. de la pers. a quien se implora
καί μιν γουνάσομαι
a Zeusμή με, κύον, γούνων γουνάζεο μηδὲ τοκήων
no me cojas por las rodillas, perro, ni supliques por mis padresνῦν δέ σε πρὸς πατρὸς γουνάζομαι
pero ahora te suplico por tu padreμηδέ με γουνάσσηαι ἐφέστιος
κείνην ἐσσύμενος γουνάζεο
• c. or. complet. de inf.
τῶν ὕπερ ἐνθάδ' ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων ἑστάμεναι κρατερῶς
en nombre de los que no están aquí presentes yo imploro que resistáis con firmeza
• abs.
τὼ δ' αὖτ' ἐκ δίφρου γουναζέσθην
y ellos a su vez suplicaban desde el carroθυέεσσι λιταῖσί τε γουνασάμεσθα
imploramos con sacrificios y plegarias
[γουν-, γόνυ. To clasp the knees, clasp by the knees, in supplication. Cf. γόνυ 3.]
Fut. γουνάσομαι Il. 1.427.
To supplicate, entreat. Retaining the genitival construction of a vb. of taking hold, and with the construction extended to something appealed to: μή με γούνων γουνάζεο μηδὲ τοκήων Il. 22.345.
With this latter construction alone: τῶν ὄπιθέν σε γουνάζομαι Od. 11.66.
With prepositional clauses indicating what is appealed to: τῶν ὕπερ Il. 15.665. Cf. Od. 11.66, Od. 13.324.
With simple acc. of the person entreated: γουνάσομαί μιν Il. 1.427.
Absol. Il. 11.130.
- to clasp anotherʼs knees (v. γόνυ I. 2), and so to implore, entreat, supplicate, Il.; c. inf. to implore one to do a thing, Il.; ὑπέρ τινος in behalf of another, Il.; πρός τινος by another, Od.