γρυκτός
γρυκτός, worth grumbling about
γρυκτός, ή, όν, (γρύζω)
- ἆρα γρυκτόν ἐστιν ὑμῖν; will ye dare to grumble? Ar. Lys. 656.
que se debe gruñir
ἆρα γρυκτόν ἐστι ὑμῖν;
¿vais acaso a gruñir?
γρυκτός, ή, όν, vb. de γρύζω 1, Ar. Lys. 656.