γρυμέα
γρυμέα, bag
γρῡμέα (in codd. freq. written γρυμαία), ἡ,
- bag or chest for old clothes, etc., Diph. 127, Poll. 10.160, Phryn. PS p.60 B.:—also γρυμεῖα or γρυμ-εία, ibid., Et.Gud.d.
- II = γρύτη I (Hsch.), trash, trumpery, Sotad.Com. 1.3; of persons, riff-raff, ῥήτορας καὶ ποιητὰς καὶ πᾶσαν τὴν τοιαύτην γ. Phld. Ir. p.65 W., cf. Them. Or. 21.257a; γ. παντοδαπῶν βιβλίων Dam. Isid. 293:—hence γρῡμεοπώλης, ου, ὁ, Luc. Lex. 3.
1 cofre, arca, saco de cuero para ajuar doméstico, Diph.128, Hdn.Philet.208, Poll.10.160, Phryn.PS 60, Hsch., Zonar.,
γρυμαία ἔκειτο παντοδαπῶν βιβλίων
• saco de cuero llevado como coraza
καταλιπεῖν μὲν τὰ λαισήια καὶ τὰς κτιδέας καὶ τὴν γρυμέαν
2 sg. colect. trastos, chismes Phryn.PS 60, Hsch.
• ref. al pescado menudo morralla Sotad.Com.1.3
• despect. ref. a pers. gentuza, canalla
ῥήτορας καὶ ποιητὰς καὶ πᾶσαν τὴν τοιαύτην γρυμέαν
συρφετὸς οὗτος καὶ ἡ γρυμέα
•Deriv. popular de
γρυμέα, mieux que γρυμαῖα, ας (ἡ) [ῠ]
1 coffre ou sac pour les vieux habits, Diph. (Bkk. 33) ||
2 p. suite, friperie, d’où morceau de rebut, en parl. d’un poisson, Sotad. (Ath. 293a) ; de pers. Thém. 257a, etc.
γρυμέα, ἡ, = γρυμεία.