δάφνιος
δάφν-ιος, α, ον, f.l. for foreg., Hp. Morb. 2.13; epith. of Artemis, Str. 8.3.12.
δάφνιος, α, ον :
1 de laurier, Hpc. 465, 46 ||
2 couronné de laurier, ép. d’Artémis, Str. 343.
Étym. δάφνη.
δάφνιος, vom Lorbeerbaume, dah. Ἄρτεμις so heißt, Strab. VIII p. 343.