δελαστρεύς
δελαστρεύς, using bait
δελαστρεύς, έως, ὁ,
- using bait, ἰχθυβολῆες Nic. Th. 793.
que emplea cebo
ἰχθυβολῆες
δελαστρεύς, έως (ὁ) litt. qui prend avec une amorce, c. à d. pêcheur, Nic. Th. 793.
Étym. p. *δελεαστρεύς, de δελεάζω.
δελαστρεύς, ὁ, p. für δελεαστρεύς, der mit Köder fängt, Nic. Th. 793.