διεκδύνω
1 intr. salir
ὅταν ὁ ἀὴρ ... μὴ οἷός τε ᾖ διεκδῦναι ἔξω
διεκδὺς ὁ κυνηγέτης ἀπαλλάττεται
• huir, escapar
διεκδῦναι βουλόμενοι
οὐκοῦν πειρῶ διεκδῦναι
δυσχερῶς διεκδύνουσι
2 tr. escapar de
τὸν θάνατον
τὰς ὑλικὰς ἀρχὰς ἔνεστι διεκδῦναι
δικτύοις, ἃ πολὺς διεκδῦναι πόνος
τὸν ὄχλον
τὰ πικρὰ κολαστήρια