διεῖπον
διεῖπον, to say through, tell fully
διεῖπον, in Hom. also διαεῖπον (v. infr.), serving as aor. 2 to διαγορεύω:—
- tell fully or distinctly, μεμιγμένοι . . ἦ ἀπάνευθε; δίειπέ μοι, ὄφρα δαείω Il. 10.425; τρόπον πόνων S. Tr. 22; declare, of an oracle, Id. OT 854; interpret a riddle, ib. 394, cf. Pl. Plt. 275a.
- 2 speak one with another, converse, διαειπέμεν ἀλλήλοισιν Od. 4.215.
- II Med., fix upon, agree, διειπάμενος ἐν ᾧ [χρόνῳ] ἀποδώσει Arist. Oec. 1351b5: abs., Id. EE 1243a31, Leg.Gort. 9.27.
δι·εῖπον, dire en détail ou complètement, d’où :
1 expliquer clairement, acc. Il. 10, 425, αἴνιγμα, Soph. O.R. 394, expliquer une énigme ||
2 déclarer, en parl. d’un oracle, Soph. O.R. 854 ||
3 dire en échange, échanger des paroles, s’entretenir : ἀλλήλοισιν, Od. 4, 215, les uns avec les autres ||
Moy. (ao. part. διειπάμενος) Arstt. Œc. 2, 30, 1, exposer, expliquer ||
➳ Act. ind. ao. 2, 3 sg. διεῖπε, Soph. O.R. 854 ; 1 pl. διείπομεν, Plat. Pol. 275a ; impér. 2 sg. δίειπε, Il. 10, 425 ; opt. διείποιμι, Soph. Tr. 22 ; inf. épq. διαειπέμεν, Od. 4, 215.
Étym. Cf. le prés. διαγορεύω, le fut. διερῶ, etc., v. *διέρω.
διεῖπον , διαεῖπον (ϝεῖπον), inf. διαειπέμεν, imp. δίειπε: tell or talk over fully, Il. 10.425 and Od. 4.215.
διεῖπον
in Hom. also δια-εῖπον
The fut. is δι-ερῶ
aor1 pass. δι-ερρήθην.
serving as aor2 to διαγορεύω
- 1to say through, tell fully or distinctly, Hom., Soph.: to interpret a riddle, Soph.
- 2to speak one with another, converse, διαειπέμεν ἀλλήλοισιν Od.