δᾳδοφόρος
δᾳδοφόρος, torch-bearing
δᾳδο-φόρος, ον,
- torch-bearing, Ἑκάτα B. Fr. 23.1.
portador de antorchas epít. de diosas:
δᾳδο·φόρος, ος, ον, qui porte une torche ou un flambeau (la nuit), Bacchyl. fr. 1B, 1.
Étym. δᾴς, φέρω.
δᾳδοφόρος, Fackeln tragend, Bacchyl. bei Plut. adv. Col. 28.