εἵλησις
εἵλησις, sun-heat, heat
εἵλησις, εως, ἡ, (εἱλέω)
- sun-heat, Pl. R. 380e (pl.), 404b (pl.), Arist. Ph. 197a23, Plu. QConv. 2.688a (pl.).
calor del sol
καὶ πᾶν φυτὸν ὑπὸ εἰλήσεών τε καὶ ἀνέμων ... ἀλλοιοῦται
οἷον ὑγιείας ἢ πνεῦμα ἢ εἵ.
ἃ ῥᾳδίαν ἔχει ὑπό τε πνευμάτων ὑπό τε εἱλήσεων τὴν φθοράν
que son fácilmente destructibles por los vientos y por la acción del sol
•Cf.
εἵλησις, εως (ἡ) action de la chaleur du soleil, Plat. Rsp. 380e, 404b ; Arstt. Phys. 2, 5, 7.
Étym. εἱλέω.
εἵλησις, ἡ, das Sonnen, die Sonnenhitze ; neben χειμών Plat. Rep. III.404b ; neben ἄνεμοι II.380e ; Arist. phys. audit. 2.5.
εἵλησις, εως
εἵλη
- sun-heat, heat, Plat.