Logeion | θεσφατηλόγος

θεσφᾰτηλόγος, ον,

θεσφατη·λόγος, ος, ον [ᾰ] qui rend des oracles, Eschl. Ag. 1442.

Étym. θέσφατος, λέγω.

θεσφατηλόγος -ον [θέσφατος, λέγω] voorspellend.

θεσφατηλόγος, = θεσπιῳδός, weissagend, Aesch. Ag. 1416.

θεσφατηλόγος

Menu