θετέος
θετέος, to be laid down
θετέος, α, ον,
- to be counted as, Pl. Epin. 984a, Arist. Pol. 1277b38.
- II θετέον, one must establish, ἆθλα Pl. Lg. 832e; one must assume, X. Mem. 4.2.15; one must reckon, count, τοὺς βαναύσους πολίτας Arist. Pol. 1277b35, cf. Satyr. Vit.Eur.Fr. 39xv6, etc.; ἐν ἁμαρτίᾳ Ph. 2.171.
θετέος, α, ον, vb. de τίθημι, Plat. Epin. 984a ; Arstt. Pol. 3, 5, 1 ; au neutre, Xén. Mem. 4, 2, 14 ; Plat. Leg. 832e.
θετέος, adj. verb. zu τίθημι, was zu setzen, anzunehmen ist ; τούτων ἡμῖν θάτερα θετέα Plat. Epin. 984a ; Sp.
θετέος, α, ον
verb. adj.
- Ito be laid down, Arist.
- IIθετέον, one must lay down, Xen.