κίχρημι
κίχρημι, to lend
κίχρημι,
- lend:—Med., κίχραμαι borrow, v. χράω:—Subst. κίχρησις, εως, ἡ, Tz. H. 12.303.
κίχρημι (f. χρήσω, ao. ἔχρησα, pf. κέχρηκα)
1 prêter : τί τινι, Ar. Th. 219 ; Hdt. 3, 58 ; Plut. Dem. 384e ; Dém. 1250, 11 ; Plut. Pomp. 29, qqe ch. à qqn ; τὴν χεῖρα, Lib. 4, p. 831 (sous la forme κιχράω, v. le préc.) tendre la main (propr. offrir la main) ||
2 rendre un oracle, Lib. 4, p. 831 ||
Moy. κίχραμαι (impf. ἐκιχράμην, ao. ἐχρησάμην) [ᾰ] emprunter, Antiph. (Bkk. p. 116, 11) ; Plut. M. 534 ; Luc. Nec. 16 ||
➳ Pl. q. pf. sans augm. κεχρήκειν, App. Civ. 2, 29.
Étym. cf. χρή.
1. act. in gebruik geven, uitlenen,
2. med. lenen, te leen krijgen:
κίχρημι, (χράω), fut. χρήσω, leihen, borgen ; χρῆ σόν γε νῦν ἡμῖν ξυρόν Ar. Th. 219 ; τινί τι, Her. 3.58 ; ἀργύριον αὐτῷ χρῆσαι οὐκ ἠθέλησεν Plat. Demod. 384e ; προσδεηθεὶς ἀργυρίου, προσελθὼν τῷ πατρὶ ἐκέλευσε χρῆσαι χιλίας Dem. 49.6 ; darleihen, τῶν κτημάτων σοι τῶν ἐμῶν κίχρημι ὅ τι βούλει 53.12 ; κιχράς Plut. Pomp. 29.
Med. sich leihen ; Antiphan. B.A. 116.11 ; Plut. u. Sp., die auch κιχράω sagen, Lobeck zu Phryn. 402. Vgl. χράω.
Med. sich leihen ; Antiphan. B.A. 116.11 ; Plut. u. Sp., die auch κιχράω sagen, Lobeck zu Phryn. 402. Vgl. χράω.
κίχρημι
- to lend.