κλαγγαίνω

κλαγγ-αίνω, of hounds,

• give tongue, only pres., A. Eu. 131.

κλαγγαίνω, u. κλαγγάνω, poet. = κλάζω, κλαγγαίνεις δʼ ἅπερ κύων Aesch. Eum. 126 ; ὅπου τις ὄρνις οὐχὶ κλαγγάνει Soph. frg. 782. Vgl. ἐπανακλαγγάνω.

κλαγγαίνω, κλάζω

• of hounds, to give tongue, only in pres., Aesch., Xen. from κλαγγή