καρπισμός
καρπισμός, exhaustion
καρπισμός2, vindiciae
καρπ-ισμός (A), ὁ, (καρπίζω A)
- exhaustion, τῆς γῆς Thphr. CP 4.8.2.
- II profit, Arist. Pr. 952b6.
καρπ-ισμός (B), ὁ, (καρπίζω B), καρπ-ιστεία and καρπ-ιστία, ἡ,
- = Lat. vindiciae, Gloss.
1 καρπισμός, οῦ (ὁ) épuisement de la terre à force de produire, Th. C.P. 4, 8, 2.
Étym. καρπίζω.
2 καρπισμός, οῦ (ὁ) émancipation, affranchissement d’un esclave, à Rome, Clém. 679.
καρπισμός ¹, ὁ, das Einsammeln, Ernten der Früchte ; τῆς γῆς, das Aussaugen der Erde durch übertriebenen Anbau, Theophr.
καρπισμός ², ὁ, das Freisprechen eines Sklaven durch den römischen Prätor, der ihn mit einer Rute, καρπίς, berührte, emancipatio, Clem.Alex. u. a.Sp.