κεκλέαται

κεκλέᾰται, κεκλήατο,

• v. καλέω:—κέκλετο, v. κέλομαι. κέκληγα, part. κεκληγώς, v. κλάζω. κεκλίᾰται, κεκλῐμένος, κέκλῐτο, v. κλίνω. κέκλομαι, κεκλόμενος, v. κέλομαι. κέκλῠθι, κεκλῠτε, v. κλύω.