κρουνός

κρουν-ός, ὁ,

• spring, well head, whence streams (πηγαί) issue, Il. 22.147, 208; χείμαρροι ποταμοὶ . . κρουνῶν ἐκ μεγάλων 4.454, cf. Pi. O. 13.63, Men. 530.22, PLond. 3.1177.290 (ii A. D.), etc.; κρουνοὶ κρηναίου ποτοῦ S. Tr. 14.
• • • 2 metaph., κ. αἵματος E. Rh. 790, cf. Hec. 568; κρουνοὶ Ἁφαίστοιο streams of lava from Etna, Pi. P. 1.25; of streaming perspiration, Hp. Aph. 7.85, Lib. Ep. 316.3: metaph., torrent of words, θαρρῶν τὸν κ. ἀφίει Ar. Ra. 1005.
    • 3 watercourse, Str. 5.3.8.
    • 4 spout, nozzle, Hero Spir. 2.25, al.

κρουνός, ὁ, (verwandt mit κρήνη u. mit κρούω), der Spring, Quell, Springbrunnen, wo das Wasser stark u. mit Geräusch hervordringt ; καλλίρροος Il. 22.147 ; Quelle der Giesbäche, 4.452 ; Pind. Ol. 13.61, der auch κρουνοὺς Ἡφαίστου δεινοτάτους ἀναπέμπει von Feuerströmen des Aetna sagt, P. 1.25 ; αἵματος Eur. Rhes. 790 ; auch vom Strom der Rede, θαρρῶντὸν κρουνὸν ἀφίει Ar. Ran. 1005. – Canal od. Brunnen, Strab. VIII.343. – Auch der Hahn an einem Gefäße, Sp.

κρουνός

-οῦ, ὁ.

A spring of water : κρουνῶν ἐκ μεγάλων Il. 4.454. Cf. Il. 22.147, 208.

κρουνός

• 1spring ἦ πόλλʼ ἀμφὶ κρουνοῖς Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν (i. e. τοῖς ῥεύμασι τῆς Πειρήνης. Σ.) O. 13.63 met., κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν δεινοτάτους ἀναπέμπει P. 1.25

κρουνός : source, spring. (Il.)

κρουνός, οῦ,

• a spring, well-head, whence the streams (πηγαί) issue, Il., Soph.; so, κρουνοὶ Ἡφαίστου streams of lava from Etna, Pind.: metaph. a torrent of words, Ar.