κροῦμα

κροῦμα, ατος, τό, (κρούω)

• beat, stroke, Ar. Ec. 257 (sens. obsc.):— also κροῦσμα AP 6.27 (Theaet.), Poet. de herb. 121, Porph. Abst. 1.43; κρούσμασι καὶ στρέμμασι blows and sprains, Paul.Aeg. 3.78, cf. Poll. 2.199.
• • • 2 sound produced by striking stringed instruments with the plectron, note, κρούεται τὰ κρούματα . ., τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω Hp. Vict. 1.18, cf. Ar. Th. 120 (lyr.), Pl. R. 333b, Min. 317d, etc.; τὸ πόημα οὐχ ὡς τερέτισμα καὶ κ. νοοῦμεν Phld. Po. 2 p.228 H.; also of wind instruments, κρούματα τὰ αὐλήματα καλοῦσιν Plu. QConv. 2.638c, cf. Poll. 4.83, 7.88; σαλπιστικὰ κ. Id. 4.84; τοιαῦτα . . νιγλαρεύων κ. Eup. 110; αὐλεῖ . . σαπρὰ κ. Theopomp.Com. 50; ἡ τοῦ κρούματος ἁρμονία the melody (on the pan-pipes), Ach.Tat. 8.6, cf. APl. 16.8 (Alc. Mess.); so, musical air, melody, BGU 1125.4 (i B. C.); ᾠδαὶ καὶ κ. Jul. Or. 2.49d:—also κροῦσμα, AP 5.291.8 (Agath.).

κροῦμα, τό, das Geschlagene, der durch Schlagen, Stampfen u. dgl. hervorgebrachte Schall ; bes. das auf Saiteninstrumenten, die mit dem Plektron geschlagen werden, gespielte Tonstück ; Ar. Thesm. 126 ; κρούματα ἐν λύρᾳ Plat. Alc.I, 107a ; Sp., wie Luc. Nigr. 15.
Bei Poll. 7.88 auch κρούματα τὰ ἐν αὐλητικῇ u. 4.84 σαλπιστικά ; also übh. das auf einem Instrument Vorgetragene, = αὔλημα, Plut. Symp. 2.4. – Im obszönen Sinne Ar. Eccl. 257. – S. auch κροῦσμα.

κροῦμα, ατος, τό, κρούω

• a stroke: a sound made by striking stringed instruments with the plectron, a note, Plat.