κυνοβάτης
κυνοβάτης, with short, stiff fetlocks
κῠνο-βάτης [ᾰ], (κύων VIII)
- with short, stiff fetlocks, of a horse, Hippiatr. 115; of an ass, ib. 14.
κυνο·βάτης, ου [ῠᾰ] adj. m. fourbu, en parl. d’un cheval, Hippiatr. p. 262.
Étym. κύων, βαίνω.
κυνοβάτης, ὁ, ἱππος, ein Pferd, das den Knochen μεσοκύνια am Unterfuße kurz u. niedrig hat, Hippiatr.