λιμαίνω
λιμαίνω, to suffer from hunger
λῑμαίνω (λιμός), aor. 1 ἐλίμηνα,
- suffer from famine, of armies, Hdt. 6.28, 7.25; of a country, Nic.Dam. 45 J.
λῑμαίνω [λιμός] impf. ἐλίμαινον App. 14.9.61 ‖ aor. ἐλίμηνα ‖ aor. ptc. pass. λιμανθείς Aesop. Vit. W 2; to suffer from hunger Hdt. 7.25.1 etc.
λιμαίνω [ῑ] souffrir de la faim, Hdt. 6, 28 ; 7, 25.
Étym. λιμός.
λιμαίνω, [ῑ], hungern, Hunger. od. übh. Mangel leiden, Her. 6.28, 7.25.
λιμαίνω
λῑμαίνω,
λιμός
- to suffer from hunger, Hdt.