λυδοπαθής
λῡδοπᾰθής -ές [Λυδός , πάσχω ] as refined as a Lydian Anacr. 158.
λυδο·παθής, ής, ές [ῡᾰ] mou, sensuel comme un Lydien, Anacr. 100.
Étym. Λυδός, πάθος.
λυδοπαθής, [ῡ], ές, weichlich u. schwelgerisch, wie ein Lyder, nach ἡδυπαθής gebildet, Anacr. bei Schol. Aesch. Pers. 41 ; auch Ath. XV.600c erwähnt.