μανδραγόρας
μανδραγόρας, mandrake
μανδρᾰγόρ-ας, ου or α, ὁ,
- mandrake (μ. ἄρρην = Mandragora officinalis, μ. θῆλυς, = M. autumnalis, Dsc. 4.75), Thphr. HP 9.8.8, CP 6.4.5, etc.; μανδραγόρου ῥίζα Hp. Loc.Hom. 39; ὁ μ. τοὺς ἀνθρώπους κοιμίζει X. Smp. 2.24; μανδραγόρᾳ ἢ μέθῃ συμποδίσαι Pl. R. 488c; μανδραγόραν πεπωκόσιν ἐοίκαμεν D. 10.6; ἐκ μανδραγόρου, ὑπὸ μανδραγόρα καθεύδειν, Luc. Dem.Enc. 36, Tim. 2.
- 2 belladonna, Atropa Belladonna, Thphr. HP 6.2.9.
- II epith. of Zeus, Hsch.
μανδραγόρας, ου ou α (ὁ) mandragore, plante stupéfiante ou soporifique, Hpc. 420, 19, etc. ; Xén. Conv. 2, 24 ; Plat. Rsp. 488c, etc. ; prov. μανδραγόραν πεπωκέναι, Dém. 133, 1, avoir bu de la mandragore, c. à d. être engourdi ; ὑπὸ μανδραγόρα καθεύδειν, Luc. Tim. 2 ; ἐκ μανδραγόρου καθεύδειν, Luc. Dem. enc. 36, etc. dormir par l’effet de la mandragore ||
➳ Ion. μανδραγόρης, Orph. Arg. 917.
μανδραγόρας, ὁ, der Alraun, eine betäubende u. einschläfernde Pflanze, Theophr., Diosc.; ὁ οἶνος τὰς λύπας ὥσπερ ὁ μανδραγόρας τοὺς ἀνθρώπους κοιμίζει, Xen. Symp. 2.24 ; μανδραγόρᾳ ἢ μέθῃ ξυμποδίσαντες, Plat. Rep. VI.488c ; οὐδʼ ἀνεγερθῆναι δυνάμεθα, ἀλλὰ μανδραγόραν πεπωκόσιν ἐοίκαμεν, Dem. 10.6 ; ἀνίστησιν ἄκοντας οἷον ἐκ μανδραγόρου καθεύδοντας, Luc. Dem. enc. 36, καθάπερ ὑπὸ μανδραγόρα καθεύδειν, Tim. 2, im Totenschlaf liegen, u. öfter.
μανδραγόρας
- mandrake, a narcotic plant, Xen., Dem.