μανιοποιός
μανιοποιός, maddening
μᾰνιοποι-ός, όν,
- maddening, Polyaen. 8.43, Sch. Il. 6.132.
μανιο·ποιός, ός, όν [ᾰ] qui rend fou, qui met en fureur, Polyen 8, 43.
Étym. μανία, ποιέω.
μανιοποιός, rasend machend ; Schol. Il. 6.132 ; Polyaen. 8.43.