μαριλευτής
μαριλευτής, charcoal-burner
μᾰρῑλ-ευτής, οῦ, ὁ,
- charcoal-burner, and μᾰρῑλ-εύω, burn charcoal, Poll. 7.110.
μαριλευτής, οῦ (ὁ) [ᾰῑ] charbonnier, Soph. fr. 908 Dind.
Étym. μαριλεύω.
μαριλευτής, [ῑ], ὁ, der Köhler, Soph. frg. 908, wie es scheint, bei Phot. v. μαρεινή ; VLL.