μαριλοπότης
μαριλοπότης, coal-dust-gulper
μᾰρῑλο-πότης, ου, ὁ,
- coal-dust-gulper, of a blacksmith, APl. 16.15*.
μαριλο·πότης, ου (ὁ) [ᾰῑ] qui avale du charbon, ép. d’un forgeron, A. Pl. 15.
Étym. μαρίλη, πίνω.
μαριλοπότης, [ῑ], ὁ, der Kohlenstaub-, Rußschlucker, Ep.adesp. 413 (Plan. 15), vom Schmiede.
μαριλοπότης
μᾰρῑλο-πότης, ου, ὁ,
!πο, Root of some tenses of πίνω
- coal-dust-gulper, of a blacksmith, Anth.