μεγαληγορέω
μεγαληγορέω, to talk big, boast
μεγᾰλ-ηγορέω,
- talk big, boast, X. An. 6.3.18: with neut. Adj., ἕκαστα ἐμεγαληγόρουν Id. Cyr. 4.4.2, cf. 7.1.17; also τοιοῦτόν τινα λόγον μ. Polem. Cyn. 45.
- II trans., extol highly, Hdn. 3.9.12.
μεγαληγορέω-ῶ [ᾰ]
I parler de grandes choses, Polém. 1, 45 ||
II plus souv.
1 tr. parler en termes magnifiques de, vanter, acc. Hdn 3, 9 ||
2 intr. se vanter, Xén. An. 6, 3, 18 ; Cyr. 4, 4, 2, etc.
Étym. μεγαληγόρος.
μεγαληγορέω, großsprechen, sowohl durch Reden groß machen, loben, Xen. Cyr. 4.4.2, vgl. Hdn. 3.9, als von großen Dingen sprechen, λόγον, Polem. 1.45 ; gew. großprahlen, sich rühmen, Xen. Cyr. 7.1.16, Luc. sacrific. 9 u. a.Sp.
μεγαληγορέω
μεγᾰληγορέω,
fut. -ήσω
from μεγᾰλήγορος
- to talk big, boast, Xen.