μεγαλοβρεμέτης
μεγαλοβρεμέτης, loud-thundering
μεγᾰλο-βρεμέτης, ου, ὁ,
- loud-thundering, Ζεύς Q.S. 2.508.
μεγαλο·βρεμέτης, ου [ᾰ] adj. m. qui gronde ou retentit fortement, Q. Sm. 2, 568.
Étym. μ. βρέμω.
μεγαλοβρεμέτης, ὁ, der laut Tosende, Qu.Sm. 2.508, Ζεύς.