μεθέορτος
μεθέορτος, after the feast
μεθέορτος, ον, (ἑορτή)
- after the feast, μεθέορτοι ἡμέραι, ἡ μ. (sc. ἡμέρα), the morrow of it, Antipho Soph. 95, Plu. Suav. 2.1095a; τὰ μ. AB 279.
μεθ·έορτος, ος, ον, qui vient après la fête, Ant. (Poll. 1, 34) ; Plut. M. 1095a.
Étym. μετά, ἑορτή.
μεθέορτος, ἡμέρα, ἡ, der Tag nach dem Feste, Antipho bei Poll. 1.34 ; Plut. Non Posse 12.