μεθήμων
μεθήμων, remiss, careless
μεθήμων, ον, gen. ονος, (μεθίημι)
- remiss, careless, Il. 2.241, Od. 6.25, Anacreont. 56.17.
μεθ·ήμων, ων, ον, gén. ονος, qui laisse aller, qui néglige, gén. Anacr. 61, 17 ; abs. négligent, nonchalant, Il. 2, 241 ; Od. 6, 25.
Étym. μεθίημι.
μεθήμων, ον, nachlässig, fahrlässig, Il. 2.241, Od. 6.25 u. sp.D., λύρης, Anacr. 58.17.
μεθήμων
-ονος
[μεθίημι -1.]
Slow to take action, remiss, careless Il. 2.241 : Od. 6.25.
μεθήμων (μεθίημι): remiss, careless.
μεθήμων, ονος,
μεθίημι
- remiss, careless, Hom.