μεμηνιμένως
μεμηνιμένως, angrily
μεμηνῑμένως, Adv., (μηνίω)
- angrily, Pl. Ep. 319b.
μεμηνιμένως [ῑ] adv. avec colère ou ressentiment, Plat. Ep. 319b.
Étym. μηνίω.
μεμηνιμένως, erzürnter Weise, ἀποκρίνασθαι, Plat. Ep. III.319b.