μεμονωμένως
μεμονωμένως, singly
μεμονωμένως, Adv., (μονόω)
- singly, v.l. in Corn. ND 14.
μεμονωμένως, adv. isolément, solitairement, Corn. N.D. 16.
Étym. μονόω.
μεμονωμένως, adv. zu part. perf. pass. von μονόω, vereinzelt, einsam, Cornut. 16.