μνησικακία
μνησικακία, remembrance of wrongs
μνησῐκᾰκ-ία, ἡ,
- remembrance of wrongs, Ph. 2.78, J. AJ 16.9.3, Plu. Herod. 2.860a.
μνησικακία, ας (ἡ) [ῐκᾰ] ressentiment, rancune, Plut. M. 860a.
Étym. μνησίκακος.
μνησικακία, ἡ, das Gedenken des erlittenen Bösen, μετὰ τρεῖς γενεὰς ὀργὴν καὶ μνησικακίαν ἀναφέροντες ὑπὲρ τυραννίδος, Plut., de Her. mal. 22.