μουσικεύομαι
μουσικεύομαι, cultivate a taste for music
μουσ-ῐκεύομαι, = foreg., Duris 80 J.
- 2 cultivate a taste for music, S.E. M. 6.29.
μουσικεύομαι [ῐ]
1 chanter, moduler, Ath. 510d ||
2 être connaisseur en musique, Sext. 754, 14 Bkk.
Étym. μουσικός.
μουσικεύομαι, = μουσίζω ; Ath. XII.510f ; ὁ μουσικευσάμενος, S.Emp. adv.mus. 29.