μουσομανής
μουσομανής, devoted to the Muses
μουσο-μᾰνής, ές,
- devoted to melody, τέττιξ AP 10.16 (Theaet.).
- 2 v. foreg.
μουσο·μανής, ής, ές [ᾰ] épris des Muses, passionné pour les arts, la poésie, la musique, Soph. (Plut. M. 1093d) ; Anth. 10, 16.
Étym. μοῦσα, μαίνομαι.
μουσομανής, ές, von den Musen verzückt, begeistert, die Musenkünste leidenschaftlich liebend ; τέττιξ, Theaet.Schol. 2 (X.16); vgl. Soph. frg. 747 bei Plut. non posse. 11.
μουσομανής
μουσο-μᾰνής, ές
- devoted to the Muses, Anth.