μουσοπόλος

μουσο-πόλος, ον,

• serving the Muses, poetic, οἰκία Sapph. 136 (s. v.l.); μ. στοναχά a tuneful lament, E. Ph. 1499 (lyr.); χεῖρες, στέφανος, AP 9.270 (Marc. Arg.), 12.257 (Mel.); μουσοπόλε θήρ, addressed to Pan, Castorio 2.5.
• • II Subst., bard, minstrel, E. Alc. 445 (lyr., pl.), Rev.Phil. 36.67 (Iconium, ii A. D.), Not.Scav. 1912.327 (Ostia).

μουσοπόλος, mit den Musen verkehrend, Dichter, Eur. Alc. 447 ; auch τίνα μουσοπόλον στοναχὰν ἀνακαλέσομαι, Phoen. 1505 ; δαίμων, Hermesian. bei Ath. XIII.597 (v. 28); μουσοπόλοις χερσὶ πηκτίδα ἐπηρέθισα, M.Arg. 23 (IX.270); Ep.adesp. 751 (APP 351); τραγικός, Boeth. (IX.248).

μουσοπόλος μουσο-πόλος, ον πολέω

• • Iserving the Muses; μ. στοναχά a tuneful lament, Eur.
  • IIas Subst. a bard, minstrel, poet, Eur.