μυξωτήρ
μυξωτήρ, ῆρος (ὁ) c. μυκτήρ, Hpc. 468, 8 ; d’ord. au plur. Hdt. 2, 86 ; Sext. P. 33, 25 ; Diosc. 1, 64.
μυξωτήρ, ῆρος, ὁ, = μυκτήρ, Nasenloch, Nase ; διὰ τῶν μυξωτήρων, Her. 2.86 u. Sp., wie Opp. Cyn. 1.454 ; S.Emp. pyrrh. 1.128 ; wahrscheinlich auch bei Diosc. richtige Lesart für μυξητήρ.