ναννάριον
ναννάριον, prodigal
ναννάρ-ιον, τό,
- prodigal, Hsch.: Ναννάριον, pr. n. of a courtesan, Theophil. 11.
ναννάριον, τό, dim. von νάννος, Hesych. erkl. τρυφερός, vgl. das lat. nepos.