νάννος
νάννος, η, ον :
1 d’une petitesse excessive, nain, Arstt. H.A. 5, 24 ; P.A. 4, 10 ||
2 ὁ ν. sorte de pâtisserie, Ath. 646c.
Étym. onomatopée.
νάννος, ὁ, auch νάνος geschrieben, was aber, da α lang sein muß, Ar. Pax 769 wenigstens νᾶνος lauten müßte;
1) Zwerg, kleines Kind od. Tier, Puppe u. vgl., Schol. a.a.O. νάννοι λέγονται οἱ κολοβοὶ τῶν ἀνθρώπων ; Arist. H.A. 6.24 braucht es auch adj. u. sagt νάννα εἰσὶ τὰ παιδία πάντα, part.anim. 4.10. Vgl. Gell. N.A. 19.13.
2) ein Käsekuchen, νάνος ἄρτος πλακουντώδης διὰ τυροῦ καὶ ἐλαίου σκευαζόμενος, Ath. XIV.646b.
1) Zwerg, kleines Kind od. Tier, Puppe u. vgl., Schol. a.a.O. νάννοι λέγονται οἱ κολοβοὶ τῶν ἀνθρώπων ; Arist. H.A. 6.24 braucht es auch adj. u. sagt νάννα εἰσὶ τὰ παιδία πάντα, part.anim. 4.10. Vgl. Gell. N.A. 19.13.
2) ein Käsekuchen, νάνος ἄρτος πλακουντώδης διὰ τυροῦ καὶ ἐλαίου σκευαζόμενος, Ath. XIV.646b.
νάννος ², = νέννος.