νηδύμιος
νηδύμιος [ῠ], η, ον, = sq., Opp. H. 3.412.
νηδύμιος, η, ον [ῠ] dont on ne peut se dégager, en parl. d’une odeur forte qui attire le poisson Opp. H. 3, 412.
Étym. νη-, δύω.
νηδύμιος, = νήδυμος, Opp. Hal. 3.412, πνοιή.