νηΐτης
νηΐτης, consisting of ships
νηΐτης [ῑ], ου, ὁ,
- of or belonging to a ship, consisting of ships, ν. στρατός a fleet, Th. 2.24, 4.85; στόλος A.R. 4.239, etc.
νηΐτης, ου [ῑ] adj. m. naval, maritime, Thc. 2, 24 ; 3, 85 ; A. Rh. 4, 239.
Étym. ναῦς.
νηΐτης, ὁ, = νήϊος ; στρατός, Schiffsheer, Thuc. 2.24, 3.85, wie στόλος, die Flotte, Antiphil. 18 (VII.379); Ael. V.H. 5.10.
νηΐτης, ου, ὁ,
ναῦς
- consisting of ships, στρατὸς ν. a fleet, Thuc.