νήκεστος
νήκεστος, incurable
νή-κεστος, ον, (νη-, ἀκέομαι)
- incurable, neut. as Adv., incurably, ὅς κε . . νήκεστον ἀασθῇ Hes. Op. 283.
νήκεστος, ος, ον, incurable, Hés. O. 281.
Étym. νη-, ἀκέομαι.
νήκεστος, unheilbar (ἀκεστός), Hes. O. 285.
νήκεστος
νή-κεστος, ον,
νη-, ἀκέομαι
- incurable, neut. as adv. incurably, Hes.