ξενοφόνος
ξενοφόνος, murdering strangers
ξενο-φόνος, poet. ξεινο-, ον,
- murdering strangers, ἄνδρες Pl. Ep. 336d; μάχαιρα Nonn. D. 9.41.
- II ξ. τιμαί honour paid to murderers of strangers, E. IT 776.
ξενο·φόνος, ος, ον, qui tue des étrangers, Eur. I.T. 776 ; Plat. Ep. 336d ||
➳ Ion. ξεινοφόνος, Nonn. D. 9, 41.
Étym. ξ. πεφνεῖν.
ξενοφόνος, Gastfreunde od. Fremde mordend, Plat. Ep. VII.336d ; ep. ξεινοφόνος, Nonn. D. 9.41.
ξενοφόνος
ξενο-φόνος, ον,
*φένω
- murdering strangers, Eur.