Ξενοπείθης

Ξενο·πείθης, ους (ὁ) Xénopeithès, h. Dém. 984, 986, 24, etc. ||

➳ Voc. -η, Dém. 38, 16 et 24 Baiter-Sauppe ; gén. -ου, Aristén. 1, 17 ; Phalar. Ep. 83 ; acc. -ην, Dém. 38, 23 Baiter-Sauppe ; ou -η, DS. 19, 16.

Étym. ξ. πείθω.

Menu