οἰνικός

οἰν-ῐκός, ή, όν,

• of or for wine, γένημα Milet. 3 No.149.41 (ii B. C.), PTeb. 5.184 (ii B.C.); γόμος OGI 629.86 (Palmyra, ii A. D.), cf. Hsch. s.v. κάβος, Suid. s.v. κριός.